BLUE MONTHS ?

Wil ik een blog

over de voorjaarsdip schrijven, schijnt opeens de zon. Gelukkig is er nog treurnis genoeg, dus dat komt goed. Want daar gaat het toch over?? Of niet? Toch snap ik hem wel, die voorjaarsdip.

Als je niet wordt bezig gehouden door drukte en hectiek, mensen die voortdurend iets van je willen, ja, dan bestaat de kans dat je opeens een gedachten hebt van: mamma mia, wanneer heb ik die zon ook alweer voor het laatst gezien?? Geen idee! Vorige week? Twee weken geleden, of langer? Dat dikke wolkendek, met daarboven die zon, die er wel schijnt te zijn. Beneden niks meer te beleven, cadeautjes weggezet bij de rest, feestkleren gestoomd in de kast voor volgend jaar. Geen feestdagen, geen pakjesavonden, geen leuke dinertjes, ouwejaars- of andere feestjes afgezien van de na-ijlende nieuwjaarsborrels met treurige toekomstbeelden in ruimtes vol onbekenden die allemaal bezig zijn de moed erin te houden.  Stilte, rust en saaiheid alom.

 

Geen wonder dat de derde maandag in januari ooit tot meest treurige dag van het jaar is uitgeroepen. Een donkere maandag (weekend achter de rug) in januari (feestjes achter de rug) met alles wat hopelijk gezellig was achter je. Sla je daar maar eens doorheen, met het voorjaar nog ver weg, wetend dat het weer kan nog alle kanten op kan, tot en met een Elfstedentocht aan toe. IJzel, mist, sneeuw en gladheid kunnen de komende drie, vier maanden nog steeds voor veel gedoe zorgen. Het is koud en nat en de zon is ver weg. En los van de weersomstandigheden kan je gezondheid geteisterd worden door griepjes en verkoudheden, in een mum opgelopen en met akelige nachten, ziektedagen en andere ellende tot gevolg.

Alleen al van het lezen van deze tekst kan je als je niet uitkijkt behoorlijk in een dip raken. Raar eigenlijk. Kennelijk doet het lezen van zo’n tekst iets met je brein en je stemming. Het boort een gebiedje aan waar je liever even niet aan denkt of aan wordt herinnerd. En blijkbaar kan je dat ook vergroten en versterken. Denk maar eens 10 keer per dag bij jezelf : “Wat een wáárdeloze dag!!” Reken maar dat die er niet beter op wordt.

Als ik mezelf zo de put in praat, kan het dan ook andersom? Je zou zeggen van wel. Als de ene beweging kan, kan de andere ook. Als ik achteruit kan, kan ik ook vooruit. Kan ik naar links, dan kan ik ook naar rechts. Kan ik naar beneden, dan kan ik ook naar boven en kan ik mezelf vastzetten, dan kan ik mezelf ook in beweging brengen. Hé. Apart. Zou ik mezelf ook vrolijk kunnen DENKEN?

Proef op de som: het is januari en dus nog lang geen zomer. Toch heb ik ooit in januari in de zon gelegen, ik weet nog precies wanneer en met wie. Het was 11 januari en heerlijk weer! Verder weet ik omdat ik soms heb gevlogen dat àchter dat dikke wolkendek de zon schijnt. Dus hij is er. En ik zie iedere dag dat het een beetje lichter wordt. Ik heb nog wat films opgenomen die ik nu lekker kan gaan kijken, want als het eenmaal weer mooi weer is, wil ik naar buiten. Dus ik grijp mijn kans en nestel mijzelf op de bank. Ik kan naar de uitverkoop van de uitverkoop. Heerlijk dingen scoren voor weinig. Verder maken we plannen om over enkele maanden alweer naar Jordanië te gaan. Ik kan als ik wil de nachten al tellen. En ach, die regen is ook wel weer ergens goed voor. Binnen is het droog. We kunnen boerenkool en stamppot eten, dat doe je ’s zomers niet.

En? Helpt het? Mij in elk geval wel. Nog even en ik zit te wensen dat deze winter nog lang mag duren!

Ik kom in ieder geval al tot: Vandaag is eigenlijk best oké. (Niet meteen overdrijven natuurlijk). Dat gedurende de dag 10 keer herhalen en vanavond eens kijken wat het effect is.  Fijne dag!