GEVEN EN ONTVANGEN

Het leven is geven en nemen zegt men. Het klinkt alsof je als je geeft, ook mag nemen.

Veel mensen geven liever dan ze ontvangen en beseffen niet dat ze door te ontvangen ook geven. Sommigen geven met als doel om te ontvangen, dat heet dan nemen. Het is daarmee geven noch ontvangen. Dan zijn er ook, die niet beseffen dat ze geven. Of niet beseffen dat ze ontvangen waardoor ze geven.

Hoe kan het dat geven en ontvangen zo onlosmakelijk aan elkaar verbonden en zelfs twee kanten van dezelfde medaille zijn?

Stel: je geeft een compliment:‘Lieverd, wat zie je er weer geweldig uit vandaag!’Reageert de lieverd met: ‘Nou nou, overdrijf  niet zo’, dan is dat toch een beetje jammer. Reageert zij daarentegen met: ‘Dat had ik net even nodig, dank je wel!’ Dan voelt het al een stuk beter.

 

Of stel: je stuurt iemand een verjaardagskaart en de volgende keer dat je die persoon ziet zegt hij daar niets over. Ben je dan teleurgesteld? En is dat dan terecht? Is het  niet vreemd als iemand je een kaart heeft gestuurd en je bedankt die ander niet, dat je je dan schuldig zou moeten voelen? Of dat die andere denkt: ‘Nou, die stuur ik maar geen kaarten meer, je hoort er toch nooit meer wat van.’ Is dat dan nog wel geven? Want waarom verstuurde je die kaart eigenlijk? Voor jezelf of voor die ander? Mag die ander dan ook weten wat hij ermee doet? ‘Maar dat is niet attent, zo weet ik niet eens of hij is aangekomen! Hoor ik meteen roepen.’ So what? Ander voorbeeld: Het bedanken voor een goedbedoeld cadeau wat niet je smaak is. Wat te doen? Eerlijk zijn? Bij onbaatzuchtig geven is één ding zeker: het gaat niet om de balans. Als je werkelijk geeft zit je niet in over de vraag of je wat terugkrijgt. Onbaatzuchtigheid is de kern van het verhaal. Het verbindende element tussen geven en ontvangen.

Een dieper besef van geven en ontvangen heeft te maken met zelfacceptatie. Zie daarvoor een volgend blog.

Terug naar de onbaatzuchtigheid. Volgens wikipedia is dit een vorm van altruïsme: behulpzaam zijn met geen of nauwelijks eigenbelang (de informele definitie). Dit is verschillend van elkaar behulpzaam zijn, aangezien dat vaak gepaard gaat met eigenbelang.

Precies, eigenbelang. De behulpzame is hier redelijk vergelijkbaar met de “hulpaholic”.[i] Deze persoon is voortdurend bezig anderen te helpen omdat hij er in de grond van overtuigd is dat hij altijd tekort zal schieten en dit probeert te verdoezelen met veel behulpzaam gedrag. Onbaatzuchtigheid heeft niets te maken met iets willen verdoezelen, onderliggende onzekerheid of iets terug te willen ontvangen in de vorm van aandacht of affectie. Het is geven omdat geven op zich fijn is en dat is genoeg. Onbaatzuchtig geven wordt daarmee ook gemakkelijker ontvangen dan hulpaholic gedrag.

Is het leven nu geven en nemen? Ik denk het niet. Als je geeft hoef je niet meer te nemen. Je ontvangt al genoeg.

 



[i] Zie het boek van Jan Geurtz: “Verslaafd aan liefde”